Kulthida 的个人资料Lonely girl**เด็กหญิงข้า...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2月2日 count down...team leader med.พึ่งลงจากเวรดึกมา... วันนี้ แม้ว่าจะเป็นวันเสาร์ การส่งเวรให้กับเวรเช้าจะไม่ full opsion เหมือนกับวันธรรมดาก็เหอะ แต่ climax ของการขึ้นวอร์ดช่วงนี้ก็คือ การส่งเวรนี่แหล่ะ
ยิ่งเมื่อคืนต้องรับผิดชอบห้องที่หนักที่สุด และไม่ได้นอนด้วยแล้ว การส่งเวรของวันนี้ก็เลยสับสนน่าดู... ขอบคุณพี่ๆ ที่อาจต้องคอยลุ้นว่า ไอ่นี่มันจะส่งเวรรอดมั้ยว้าาา..เพราะอันข้าเจ้านี้เป็นคนที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่แล้วแหล่ะ จำต้องมานั่งพูดอะไรที่ดูเป็นหลักการ เรียบเรียงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคนไข้ที่รับผิดชอบอยู่ห้องนึงมาตลอด 8-9 ชั่วโมงให้ทุกคนเข้าใจ และบางครั้งก็อาจย้อนไปอีก 8-9 ชั่วโมง จากการรับเวรที่เวรก่อนๆ เค้าส่งต่อมาให้ ถือว่ายากอ่ะ...
ด้วยความพยายามอย่างถึงที่สุด สิ่งต่างๆ ที่พูดออกไปในตอนส่งเวร ก็เพื่อคนไข้ของเราได้รับการดูแลครบถ้วนนี่แหล่ะ
.
.
.
เฮ้อ!...ชีวิตของการเป็นนักศึกษาพยาบาลเกือบฆ่ากันตายในวินาทีสุดท้ายเชียวหรือเนี่ย มีอยู่ครั้งนึง เมื่อไม่กี่อาทิตย์มานี่ ต้องโทรหาแม่ตอนเกือบๆ ตี 1 เพราะตอนนั้นไม่ไหวแล้ว โทรไปบ่นๆ ให้ฟังนิดหน่อยเรื่องงาน(ซึ่งเป็นคำพูดในเชิงระบายมากกว่า) พูดไปเกือบๆ ชั่วโมง บั่นทอนสุขภาพแม่มาก เพราะแม่ต้องตื่นแต่เช้าอีก...แต่แม่ก็ทำเพื่อหนูแหล่ะ อย่างน้อยก็ทำให้ลูกสบายใจ ให้กำลังใจดีๆ..เก็บกำลังใจ ณ ตอนนั้นมานั่งเขียนงานต่อจนถึงเช้า แล้วหอบสภาพตัวเองเพื่อขึ้นไปทำงานบนวอร์ดอีกประมาณ 10 ชั่วโมง
มีน้อยคนนักที่รู้ว่า กว่าจะมาถึง ณ จุดนี้ได้ ต้องนั่งน้ำตาซึมเขียนงานโต้รุ่งกันแค่ไหน หลายครั้งที่ชอบบ่นๆ ให้เพื่อนๆ ฟังถึงความลำบาก ที่หลายคนฟังจนชินและคงนึกไปว่า มันก็แค่บ่น คงไม่ลำบากอะไรมากมายหรอก ก็แค่เรียกร้องความสนใจ
แต่ว่า วันนี้ ทุกอย่าง คือความภาคภูมิใจ...ฉันแกร่งมากขึ้น เพราะความลำบากมันเกลาให้ฉันเป็นอย่างนี้นี่เอง
.
.
.
.
.
.
ขอบคุณ อาจารย์ที่ทำให้หนูเป็นอย่างนี้ได้ แม้ว่าหลายๆ ครั้งอาจทำให้เราต่างหงุดหงิดกันบ้าง
ขอบคุณ ทุกๆ กำลังใจ ทั้ง แม่ พ่อ น้อง กระแต เนย นาย พี่อิม มิ้น นุ่น พี่เจี๊ยบ พี่ว่าว พี่ออย พี่มณ... บลา บลา บลา
ขอบคุณ ตัวเอง ที่ยังไหว และไม่ท้อเสียก่อน เพราะได้แต่บอกตัวเองไปว่า ไม่ใช่แต่เราคนเดียวที่เหนื่อยอย่างนี้ รุ่นพี่เค้ายังผ่านมันไปได้เลย...
ขอบคุณ ห้องสมุดคณะพยาบาลศาสตร์ที่เป็นแหล่งข้อมูล...แม้ว่าหนังสือบางเล่ม update ที่สุดคือปี 2538
ขอบคุณ ลุงขายหมูปิ้งหน้าโรงพยาบาล...ในวันที่ไม่มีอะไรขายที่หอ
ขอบคุณ Nest cafe และ M-150 ที่เติมพลังชีวิตให้..
ขอบคุณ คูก้า รสผลไม้ คลอเร็ท อมีร่ารสมะขาม...ช่วยกันเมื่อยามง่วง
ขอบคุณ Kissfm ที่อยู่เป็นเพื่อนกันตอนดึก
ขอบคุณ ปากกาน้ำเงิน ปากกาแดง ลิควิด ดินสอกด ยางลบ ไม้บรรทัด สมุดรายงาน ที่ทำให้ผ่านไปได้เป็นรายวัน
ขอบคุณ โต๊ะเขียนหนังสือ โคมไฟ เก้าอี้ ที่อำนวยความสะดวกให้ ขอบคุณ พี่ ป้า น้า อา ย่า ยาย...(ที่เป็นคนไข้ของหนู) ที่ทำให้หนูมีความสุขกับการที่ได้เห็นความสุขสบายของท่านๆ ตราบจนกระทั่งได้ออกจากโรงพยาบาลกลับบ้าน
ขอบคุณ...ใครๆ ที่ไม่ได้ถูกกล่าวมานี้ ทีเป้นอีกแรงใจ...อย่าพึ่งน้อยใจ...นะ
ปล. เมื่อคืนมีคนไข้คนหนึ่งขย้ำเข้าให้ที่แขนตอนที่กำลังไปดูดเสมหะให้...เป็นแผลเลยอ่า เลือดงี้ ซิบๆ
评论 (3)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://pgg009.spaces.live.com/blog/cns!FA4B2668F0C440D4!417.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
